چرا محاسبه نیاز نقدینگی مهم است؟

بسیاری از شرکت‌ها کمبود نقدینگی را با دریافت منابع بیشتر پاسخ می‌دهند، در حالی که بخشی از مشکل می‌تواند از طولانی بودن دوره وصول مطالبات، موجودی بیش از نیاز یا ناهماهنگی پرداخت‌ها ناشی شود. بنابراین نخستین گام، شناخت چرخه تبدیل وجه نقد است.

چرخه نقدینگی

دوره نگهداری موجودی، دوره وصول مطالبات و دوره پرداخت بدهی‌ها سه جزء اصلی هستند. هرچه فاصله بین پرداخت به تأمین‌کننده و وصول از مشتری بیشتر شود، نیاز شرکت به سرمایه در گردش افزایش می‌یابد.

مدل ساده برآورد

در یک مدل عملی، فروش روزانه، هزینه نقدی روزانه و تعداد روزهای چرخه نقدی برآورد می‌شود. برای مثال اگر نیاز نقدی روزانه ۱۰ واحد و فاصله خالص نقدی ۳۰ روز باشد، نیاز پایه حدود ۳۰۰ واحد خواهد بود. سپس حاشیه اطمینان و تعهدات غیرعملیاتی اضافه می‌شود.

اشتباه رایج

استفاده از مانده حساب بانکی به عنوان تنها معیار نقدینگی، تصمیم‌گیری را گمراه می‌کند. شرکت باید جریان‌های قطعی، احتمالی و قابل تعویق را جدا کند و یک تقویم هفتگی نقدینگی داشته باشد.

جمع‌بندی

مدیریت سرمایه در گردش یک فرآیند مستمر است. پایش دوره وصول، موجودی، پرداخت‌ها و پیش‌بینی جریان نقدی به شرکت اجازه می‌دهد قبل از وقوع بحران تصمیم بگیرد. در صورت نیاز به منابع بیرونی نیز ابتدا باید مقدار واقعی کسری مشخص شود.